
อ้างอิงถึง:
|
เอาเรื่องนี้แล้วกัน ตอนนั้นพักอยู่แฟลตแถวพระราม 3 ห้องพักราคาไม่แพง ประกอปกับใกล้ถนนใหญ่มากและอยู่แค่ 1 ปีกว่าๆเท่านั้นจึงเลือกที่นี่ แฟนเราอยู่ชั้น 9 ปกติเราไปหาเสาร์-อาทิตย์
ตึกนี้ตรงลิฟท์หรือบันได ไฟจะสลัวๆมากกว่าจุดอื่น ประตูลิฟท์จะมีร่องรอยต่างๆอยู่ตามประสาตึกเก่าหลายปี ส่วนสีของประตูไม้ของห้องพักเป็นสีโอ้คหรือน้ำตาลเข้ม บางห้องก็จะมียันต์สีแดงๆติดอยู่ด้วย (ข้างห้องเราก็มี) ทางเดินจะปูกระเบื้องแผ่นเล็กสีฟ้า ไฟทางเดินแม้จะใช้หลอดนีออนซ์ แต่ไม่สว่างเท่าไรเหมือนใช้มานาน มองไม่สุดทางเดินก็มองไม่เห็นเพราะมันค่อนข้างมืด วันนึงมีผู้หญิงพักอยู่ชั้น 10 ของตึก คงเพิ่งจะถูกแฟนบอก ช่วงนั้นมีน้องสาวของเค้ามาอยู่ด้วยเพื่อช่วยดูแล พอน้องไปหาซื้อของกินมาให้พี่สาวด้านล่างของตึกซึ่งจะมีพวกร้านขายของชำและอาหารตามสั่ง โดยปล่อยให้พี่สาวซึ่งยังคงเศร้าอยู่ในห้องคนเดียว พี่สาวเกิดคิดสั้นตัดสินใจใช้มีดคัตเตอร์ปาดคอตัวเองตายคาห้องพัก ( ว่ากันว่าปาดเข้าไปลึกมากเลือดนองเต็มพื้น ) พอเจ้าหน้าที่มา ผู้ดูแลตึกไม่ให้ขนศพลงลิฟท์ แต่ให้ใช้บันไดแทน พอแฟนเรากลับมาจากเรียนหนังสือ (เรียนและทำงานด้วยกลับมาช่วงเย็นๆค่ำๆ) สงสัยว่าตำรวจและปอเต็กตึ้งมาทำไม พอรู้เรื่องจากคนอื่นเข้า ไม่กล้านอนที่ห้องเลย ขอเพื่อนไปนอนด้วยเพราะอยู่ในช่วงสอบ Final พอดีและห้องของผู้ตายอยู่ชั้นบนเยื้องไปเพียง 1 ห้องเท่านั้น ช่วงนั้นเวลาไปหาแฟนและต้องใช้ลิฟท์ เพื่อลงไปชั้นล่าง เวลาจะไปหาอะไรกินตอนค่ำๆกัน พอกดปุ่มและกำลังรอลิฟท์ จะรู้สึกเย็นวาบๆทุกที (ก็ตึกมันไม่มีอะไรบังนี่) โดยเฉพาะเวลาที่ลิฟท์ลงมาจากชั้น 10 พอเสียง ติ้ง....ดังขึ้น ประตูลิฟท์เก่าๆค่อยๆเปิดออกแทบจะหยุดหายใจ ถ้าไม่มีคนก็ต้องมองข้างบนให้แน่ใจ (กลัวเจอแบบผีช่องแอร์) ว่าไม่มีอะไรอยู่แน่ๆก่อนจะก้าวเข้าไปในลิฟท์ แต่ถ้ามีคนนี่สิ ต้องมองแล้วมองอีก........มือจับกันแน่น....ในใจคิดว่าคนหรือเปล่า ??? ขอให้พี่สาวคนนั้นไปสู่สุขคติด้วยเถิด |
หลอนนนนซะแล้วว แวร๊กกกกก



















เกลียดคนขี้โม้โอ้อวด(น่าเบื่อ) คนมีไม่พูด คนพูดน่ะไม่มี



ไม่มีความมืดใด ที่อยู่คงอยู่ตลอดกาล

Linear Mode



